மணிமொழி- § 145

 

§ 145

 

Of a truth, it is only by a very considerable store of medicines accurately known in respect of these their pure modes of action in altering the health of man, that we can be placed in a position to discover a homoeopathic remedy, a suitable artificial (curative) morbific analogue for each of the infinitely numerous morbid states in nature, for every malady in the world-106. In the meantime, even now - thanks to the truthful character of the symptoms, and to the abundance of disease elements which every one of the powerful medicinal substances has already shown in its action on the healthy body - but few disease remain, for which a tolerably suitable homoeopathic remedy may not be met with among those now proved as to their pure action-107 which, without much disturbance, restores health in a gentle, sure and permanent manner - infinitely more surely and safely than can be effected by all the general and special therapeutics of the old allopathic medical art with its unknown composite remedies, which do but alter and aggravate but cannot cure chronic diseases, and rather retard than promote recovery from acute diseases and frequently endanger life.

 

Foot Note-106:  At first, about forty years ago, I was the only person who made the provings of the pure powers of medicines the most important of his occupations. Since then I have been assisted in this by some young men, who instituted experiments on themselves, and whose observations I have critically revised. Following these some genuine work of this kind was done by a few others. But what shall we not be able to effect in the way of curing in the whole extent of the infinitely large domain of disease, when numbers of accurate and trustworthy observers shall have rendered their services in enriching this, the only true materia medica, by careful experiments on themselves! The healing art will then come near the mathematical sciences in certainty.

 Foot Note-107:  See the second note to §109.

 

மணிமொழி- § 145

 

 

உண்மையாகவே,  மனிதனின் ஆரோக்கியத்தில்   மாற்றங்களை  ஏற்படுத்தும் மருந்துகளின் தூய செயல்பாட்டினை   அறிந்திருக்கும் போது மட்டுமே , நம்மிடையே இருக்கும் மிகவும் போதுமான அளவிலான மருந்துக் களஞ்சியத்திலிருந்து ஒரு ஹோமியோபதி மருந்தை கண்டுபிடிக்கும் நிலையில் நாம் இருக்க முடியும். இந்த மருந்து இயற்கையின் ஒவ்வொரு எல்லையற்ற எண்ணிலடங்கா நோய்க்கூறுகளுக்கும்  , உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு நோய்க்கும்-106 ஏற்ற ஒரு சரியான செயற்கையான ( நலம் தரக்கூடிய) நோய்க்கூறுகளை கொண்டதாக இருக்கும்.  இதற்கிடையில், இப்போது கூட - அறிகுறிகளின் உண்மையான  இயல்புகளுக்கும் , ஏராளமான நோய்க்கூறுகளுக்கும்   மற்றும்  ஆற்றல் வாய்ந்த  மருந்துப் பொருட்கள் ஒவ்வொன்றும் ஆரோக்கியமான உடலில் அதனுடைய செயல்பாட்டினை  ஏற்கனவே காண்பித்திருப்பதற்கும் நன்றி.  இப்பொழுது நிரூபணம் செய்யப்பட்ட மருந்துகளின் தூய செயல்பாடு-107 மிகவும் தொந்தரவு இல்லாமல், ஆரோக்கியத்தை ஒரு மென்மையான, உறுதியான மற்றும் நிரந்தரமான  முறையில் மீட்டெடுக்கிறது , ஆனால் சில நோய்கள் எஞ்சியுள்ளன, - எஞ்சியிருக்கின்ற சில நோய்களுக்காக நாம் தேர்ந்தெடுத்த பொறுக்கத்தக்க , பொருத்தமான ஹோமியோபதி மருந்துகளில் இத்தகைய செயல்பாடு இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம். பழைய அலோபதி ( ஆங்கில )  மருத்துவக்கலையில், அறிந்திராத கலப்பு மருந்துக்கலவைகளின் மூலம் பொதுவான மற்றும் விசேஷ நோய்தீர்க்கும் வகையில்  மிகவும் நிச்சயமாக பாதுகாப்பாக ஆரோக்கியத்தை மீட்டெடுக்க காலவரம்பின்றி மருந்தளிக்கிறார்கள்  . அது நோயை மாற்றவும் அதிகரிக்கவும் செய்யும் , ஆனால் அம்மருந்துகளால் நீண்டகால நோய்களை நலமாக்க முடியாது ; மற்றும் தீவிர நோய்களிலிருந்து ஆரோக்கியத்தை மீட்டெடுப்பதற்குப் பதிலாக , மீண்டும் உருவாக்கி அடிக்கடி உயிருக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கிறது .

 

 

அடிக்குறிப்பு-106:

 

முதலில், சுமார் நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மருத்துவரின் மிக முக்கியமான பணியான,  மருந்துகளின் தூய ஆற்றலை நிரூபணம் செய்வதற்கு   நான் ஒருவன் மட்டுமே இருந்தேன் ,  அதன்பின்பு இந்தப்பணியில்  எனக்கு சில இளைஞர்கள் உதவி செய்தனர், அவர்கள்தங்களுக்குத்  தாங்களே சோதனைகளை மேற்கொண்டனர், மற்றும் அவர்களுடைய கண்டுபிடிப்புகளை நான் விமர்சன ரீதியாக திருத்தியுள்ளேன். இவற்றைத் தொடர்ந்து இந்த வகையில்  சில நேர்மையான  பணிகளை  இன்னும் சிலரால் செய்யப்பட்டன. ஆனால்,   எண்ணற்ற துல்லிதமான மற்றும் நம்பகமான பரிசோதனையாளர்கள்  , இந்த மருந்து நிரூபணத்தை வளப்படுத்துவதில் தங்கள் சேவைகளை வழங்கியிருக்கும் போது, தங்களைத் தாங்களே  கவனமாக பரிசோதனைக்கு உட்படுத்திக் கொள்ளுவதன்  மூலம் உருவான  உண்மையான மருந்தியல் களஞ்சியம் இருக்கும் போது   , எல்லையற்ற பெரிய அளவிலான நோய்களை  முழு அளவிலும் குணப்படுத்தும் வழியில் நாம் செய்ய இயலாதது தான் என்ன ? இதன்  மூலம் நலமாக்கும்  கலை உறுதியாக  கணித அறிவியலுக்கு அருகில் வரும்.

 

அடிக்குறிப்பு-107:

மணிமொழி- 109  இன் இரண்டாவது அடிக்குறிப்பை பார்க்கவும் (அடிக்குறிப்பு-93).

மணிமொழி- § 144

 

 

§ 144

 

From such a materia medica everything that is conjectural, all that is mere assertion or imaginary should be strictly excluded; everything should be the pure language of nature carefully and honestly interrogated.

 

மணிமொழி- § 144

 

 

அத்தகைய ஒரு மருந்தியல் களஞ்சியத்திலிருந்து  , ஊகத்துக்கிடமான  எல்லாவற்றையும், வெறும் வலியுறுத்தல் அல்லது கற்பனையான  அனைத்தையும்  கண்டிப்பாக விலக்கப்பட வேண்டும்; அனைத்தும்  இயற்கையின் தூய மொழியில்  , கவனமாகவும் நேர்மையாகவும் வினவப்பட்டதாக இருக்க  வேண்டும் .

 

மணிமொழி- § 143

 

§ 143-145. Only from such investigations of the pure effects of medicines on healthy persons can a real materia medica be formed.

 

§ 143

If we have thus tested on the healthy individual a considerable number of simple medicines and carefully and faithfully registered all the disease elements and symptoms they are capable of developing as artificial disease-producers, then only have we a true materia medica - a collection of real, pure, reliable-105 modes of action of simple medicinal substances, a volume of the book of nature, wherein is recorded a considerable array of the peculiar changes of the health and symptoms ascertained to belong to each of the powerful medicines, as they were revealed to the attention of the observer, in which the likeness of the (homoeopathic) disease elements of many natural diseases to be hereafter cured by them are present, which, in a word, contain artificial morbid states, that furnish for the similar natural morbid states the only true, homoeopathic, that is to say, specific, therapeutic instruments for effecting their certain and permanent cure.

Foot Note-105:          Latterly it has been the habit to entrust the proving of medicines to unknown persons at a distance, who were paid for their work, and the formation so obtained was printed. But by so doing, the work which is of all others the most important, which is to form the basis of the only true healing art, and which demands the greatest moral certainty and trustworthiness seems to me, I regret to say, to become doubtful and uncertain in its results and to lose all value.

 

§ 143-145. ஆரோக்கியமான மனிதர்கள் மீது மேற்கொள்ளப்படும் பரிசோதனைகளின் மூலம் கிடைக்கும் மருந்தின் தூய்மையான விளைவுகளிலிருந்தே ஒரு   உண்மையான மருந்தியல் களஞ்சியம்  உருவாக்க முடியும்.

 

மணிமொழி- § 143

 

இவ்வாறாக ஒரு ஆரோக்கியமான மனிதரின் மீது எளிய மருந்துகளை கணிசமான எண்ணிக்கையில் பரிசோதனை செய்யும் போதும், மற்றும்  அந்த மருந்துக்கே உரிய செயற்கை நோய்களை உருவாக்கும் திறனையும்   மற்றும்  அனைத்து நோய் கூறுகளையும் அறிகுறிகளையும் கவனமாகவும் நேர்மையாகவும்  பதிவு செய்யும் போதும் மட்டும் தான் நம்மால் ஒரு உண்மையான,  தூய , நம்பத் தகுந்த மருந்தியல் களஞ்சியத்தைப் பெற முடியும்  - இந்த மருந்தியல் களஞ்சியம்  எளிய மருந்துப்  பொருட்களின் உண்மையான , தூய்மையான, நம்பத் தகுந்த  -105  தொகுப்பாக இருக்க வேண்டும் , இந்த தொகுப்பு என்பது , ஆரோக்கியத்தில் ஏற்படும் விசித்திரமான மாற்றங்களையும் , ஒவ்வொரு ஆற்றல் வாய்ந்த மருந்துகளுக்கே உரிய, அந்த மருந்துகளின் மூலம்  பெறப்பட்ட அறிகுறிகளையும் போதுமான அளவிற்கு பதிவு செய்யப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் அவைகள் அனைத்தும் பரிசோதகரின் கவனத்திற்கு கொணரப்பட்டதாகும் , இதில் இனிமேல் நலப்படுத்த  வேண்டிய பல இயற்கை நோய்க்கூறுகளை   ஒத்துள்ள நோய்களையும் (ஹோமியோபதி முறைப்படி  )  உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும். சுருக்கமாக கூறுவதாக இருந்தால்   ,  செயற்கை நோயுற்ற நிலைகளையும் ,  அதே போன்ற இயற்கை நோயுற்ற நிலைகளையும்   அது  கொண்டிருக்க வேண்டும் ,  அதாவது, உண்மையான, விசேஷமான, உறுதியான மற்றும் ,  நிரந்தரமான  நலத்தைத் தரக்கூடிய  ஹோமியோபதி சிகிச்சை முறைகளைக் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும் .

 

அடிக்குறிப்பு-105

 

பின்னர் , அறிமுகமில்லாத , தொழில்ரீதியாக ஊதியம்  அளிக்கப்பட்ட மனிதர்களிடம் மருந்துகளைப் பரிசோதிப்பது நாளடைவில் பழக்கமாகி விட்டது. அவர்களிடமிருந்து பெறப்பட்டத் தகவல்கள் அச்சேற்றப்பட்டன. ஆனால் அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், மற்ற அனைத்திலும் மிக முக்கியமான, ஒரே உண்மையான,  நலப்படுத்தும்  கலையின் அடிப்படையை உருவாக்குவதும், மிகப் பெரிய தார்மீக உறுதியையும் நம்பகத்தன்மையையும் கொண்டிருக்க வேண்டியதுமான அந்த நூல்  அதன் விளைவுகளில் சந்தேகத்துக்கு உரியதாகவும் உறுதியற்றதாகவும் , அனைத்து மதிப்பையும் இழந்ததாகவும்  உருவாகி விடுகிறது என்று  நான் வருத்தத்துடன் கூறுகிறேன்.

மணிமொழி-142

 

§ 142. The investigation of the pure effects of medicines in diseases is difficult.

 

§ 142

 

 

But how some symptoms-104 of the simple medicine employed for a curative purpose can be distinguished amongst the symptoms of the original malady, even in diseases, especially in those of a chronic character that usually remain unaltered, is a subject appertaining to the higher art of judgement, and must be left exclusively to masters in observation.

 

 

Foot Note-104:  Symptoms which, during the whole course of the disease, might have been observed only a long time previously, or never before, consequently new ones, belonging to the medicine.

 

§ 142 -நோய்களில் மருந்துகளின் தூய்மையான விளைவுகளை ஆராய்வது கடினம்

 

மணிமொழி-142

 

 

ஆனால் ,  நோய் தீர்க்கும் நோக்கத்திற்காக ஒரு எளிய மருந்து பயன்படுத்தும் போது தோன்றும்  சில அறிகுறிகளை -104 , எவ்வாறு மூலமுதலான நோயின்  அறிகுறிகளிலிருந்து , குறிப்பாக எந்த மாற்றத்திற்கும் உட்படாத நாட்பட்ட நோய்களின் அறிகுறிகளிலிருந்து  எவ்வாறு வேறுபடுத்த முடியும் என்பதை பரிசோதனையை மேற்கொள்ளும் மருத்துவரின் முழுமையான முடிவுக்கே விட்டுவிட வேண்டும், அவருடைய தீர்ப்பே உயர்ந்த மருத்துவக் கலை ஆகும்.

 

 

அடிக்குறிப்பு-104:

 

நோயின் முழுப் போக்கின் போது , நீண்ட காலத்திற்கு முன்பாகவோ  , அல்லது இதற்கு முன்னர் எப்போதும் இல்லாமலோ , புதியதாக தோன்றிய விளைவுகளின் ஒன்றாகவோ  கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அறிகுறிகள் அந்த  மருந்தைச் சேர்ந்தவை.

 

 

மணிமொழி-141

 

§ 141

 

 

But the best provings of the pure effects of simple medicines in altering the human health, and of the artificial diseases and symptoms they are capable of developing in the healthy individual, are those which the healthy, unprejudiced and sensitive physician institutes on himself with all the caution and care here enjoined. He knows with the greatest certainty the things he has experienced in his own person.103

 

 

Foot Note-103: Those trials made by the physician on himself have for him other and inestimable advantages. In the first place, the great truth that the medicinal virtue of all drugs, whereon depends their curative power, lies in the changes of health he has himself undergone from the medicines he has proved, and the morbid states he has himself experienced from them, becomes for him an incontrovertible fact. Again by such noteworthy observations on himself he will be brought to understand his own sensations, his mode of thinking and his disposition (the foundation of all true wisdom), and he will be also trained to be, what every physician ought to be, a good observer. All our observations on others are not nearly so interesting as those made on ourselves. The observer of others must always dread lest the experimenter did not feel exactly what he said, or lest he did not describe his sensations with the most appropriate expressions. He must always remain in doubt whether he has not been deceived, at least to some extent. These obstacles to the knowledge of the truth, which can never be thoroughly surmounted in our investigations of the artificial morbid symptoms that occur in others from the ingestion of medicines, cease entirely when we make the trials on ourselves. He who makes these trials on himself knows for certain what he has felt, and each trial is a new inducement for him to investigate the powers of other medicines. He thus becomes more and more practised in the art of observing, of such importance to the physician, by continuing to observe himself, the one on whom he can most rely and who will never deceive him; and this he will do all the more zealously as these experiments on himself promise to give him a reliable knowledge of the true value and significance of the instruments of cure that are still to a great degree unknown to our art. Let it not be imagined that such slight indispositions caused by taking medicines for the purpose of proving them can be in the main injurious to the health. Experience shows on the contrary, that the organism of the prover becomes, by these frequent attacks on his health, all the more expert in repelling all external influences inimical to his frame and all artificial and natural morbific noxious agents, and becomes more hardened to resist everything of an injurious character, by means of these moderate experiments on his own person with medicines. His health becomes more unalterable; he becomes more robust, as all experience shows.

 

மணிமொழி-141

 

ஆரோக்கியமான மருத்துவர்கள் ஹோமியோபதி மருந்துகளை தாமே எடுத்துக்கொண்டு பரிசோதனை செய்து பார்ப்பது தான் சிறந்தது.

 

மனிதர்களின்  ஆரோக்கியத்தில்  மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்  எளிய மருந்துகளின் தூய்மையான விளைவுகள்     , மற்றும் ஆரோக்கியமான மனிதரிடத்தில்  அவை உண்டாக்கக் கூடிய  செயற்கையான  நோய்கள்  மற்றும் அறிகுறிகள்  ஆகியவற்றை  , ஆரோக்கியமான  முன்முடிவற்ற   மற்றும் உணர்ச்சிமிக்கவரான   மருத்துவர்,  வரையறை செய்யப்பட்ட எச்சரிக்கையுடனும் மற்றும் கவனத்துடனும் தமக்குத் தாமே பரிசோதனை செய்து கொள்வது தான் சிறந்த மருந்து நிரூபணம் ஆகும். அவ்வாறு செய்யும் போது அவர் தமது சொந்த பரிசோதனையாளர்களிடம் பட்டறிந்த நிரூபணக்குறிகளை  அவராலும் மிக உறுதியாக அறிந்து கொள்ள முடியும்  -103.

 

 

அடிக்குறிப்பு-103:

 

 

மருத்துவர் தன் மீதே அத்தகைய  சோதனைகளை மேற்க்கொள்வது  அவருக்கு வேறு சில   மற்றும் விலைமதிப்பிட முடியாத நன்மைகளையும்  கொண்டதாக இருக்கிறது . முதலாவதாக, எல்லா மருந்துகளின் மருத்துவ நற்பண்புகளும், அவற்றின் நோய் தீர்க்கும் சக்தியைப் பொறுத்தது ஆகும் , அது அவர் நிரூபித்த மருந்துகளிலிருந்து அவர் அனுபவித்த ஆரோக்கிய நிலையின்  மாற்றங்களையும் , மற்றும் அவற்றிலிருந்து அவர் அனுபவித்த மோசமான நிலைகளையும் அவரே பட்டறிந்தவர் ஆகிறார் , எனவே அது அவருக்கு மறுக்க முடியாத உண்மை ஆகிறது . மேலும் அவர் தன்மீது மேற்கொள்ளும்  இத்தகைய குறிப்பிடத்தக்க கூர்ந்த கவனிப்புகள் மூலம்  அவர் தனது சொந்த உணர்வுகள், அவரது சிந்தனை முறை மற்றும் அவரது மனநிலை (எல்லா  உண்மையான மெய்யறிவுக்கு  அடித்தளமாக இருப்பது  ) ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்வார், மேலும் ஒவ்வொரு மருத்துவரும் என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் , ஒரு நல்ல கூர்ந்து கவனிக்கும் மருத்துவராக இருப்பதற்கும்  தேவையான பயிற்சிகளை அவர் பெறுகிறார் . நம்மை நாமே  பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தி  பெரும் கூர்ந்த கவனிப்புகளைப் போல  மற்றவர்கள் மீது மேற்கொள்ளும் கவனிப்புகள் அமைவதும் இல்லை. ஒரு மருத்துவர் அல்லது ஆய்வு செய்பவர் மற்றவர்களை பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தி ஆய்வு செய்யும் போது , அந்த சோதனையாளர் அவர் உணர்ந்தவற்றைச் சரியாக சொல்லவில்லை , அல்லது அவர் தனது உணர்ச்சிகளை மிகவும் பொருத்தமான வெளிப்பாடுகளுடன் விவரிக்க வில்லை என்று பெரிதும் பயப்படக்கூடும். அவர் ஓரளவுக்கேனும் தாம் ஏமாந்து விட்டோமோ என்ற   சந்தேகத்தில் எப்போதும் இருக்க வேண்டும். மருந்துகளை மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்து செயற்கை நோய் அறிகுறிகளை நாம் ஆராய்ச்சி செய்யும்  போது அங்கு உண்மையான பட்டறிவை பெறுவதற்குத்  தடையாக உள்ளவற்றை அவ்வளவு எளிதாகக் கடந்து விட முடியாது. நாமே மருந்துகளை உட்க்கொண்டு சோதனைகளை செய்யும்  போது அத்தகைய தடைகள் ஏற்படுவதில்லை. இந்த சோதனைகளை தனக்குத்தானே செய்கிறவனுக்கு  அவன்   உணர்ந்ததை உறுதியாக அறிய முடிகிறது , மேலும் இத்தகைய ஒவ்வொரு ஆய்வு முயற்சியும்  மற்ற மருந்துகளின் ஆற்றல்களை அறிந்துகொள்ள  அவருக்கு ஒரு புதிய தூண்டுதலாகவும் அமைகிறது . அவர் மென்மேலும்  கவனிக்கும் கலையில் அதிகம் பயிற்சி எடுத்துக் கொள்ளும் போது , அதாவது  தம் மீதே தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்படும் கவனிப்பு முறை அவரை ஏமாற்றுவதில்லை ஆதலால் அவர் அதில் உறுதியாக சார்ந்திருக்க முடிகிறது ; மேலும்  இத்தகைய பரிசோதனைகளில்   தன்னைத்தானே  வைராக்கியத்துடன்  ஈடுபடுத்தி கொள்கிறார்கள், ஏனெனில் , நமது மருத்துவக் கலையில்  இன்னும் பேரளவிற்கு தெரியாத,  குணப்படுத்தும் கருவிகளாக இருக்கிற மருந்துகளின்  உண்மையான மதிப்பு மற்றும் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிய நம்பகமான அறிவை அவருக்கு வழங்குவதற்கும் அத்தகைய ஆய்வு பயன்படுகிறது . எனவே அந்த மருத்துவர் இன்னும் மிகுதியாக ஆர்வ உணர்வுடன் அத்தகைய ஆய்வில் ஈடுபடுகின்றார். மருந்துகளை நிரூபிக்கும் நோக்கத்திற்காக  உட்கொள்ளும் போது அம்  மருந்துகளினால்   ஏற்படும் சிறிய உடல்நலப்பாதிப்புகள்  ஆரோக்கியத்திற்கு முக்கிய தீங்கு விளைவிக்கும் என்று கற்பனை செய்து கொள்ள வேண்டியதில்லை . பட்டறிவு அதற்கு மாறாகவே இருக்கிறது, அதாவது மருந்துகளை நிரூபணம் செய்பவர் மருந்துகளை உட்கொண்டு ஆய்வுகள் செய்யும் போது ,  அவரது உடல் நலத்தில் அடிக்கடி ஏற்படும் தாக்குதல்களால், உடல்நலத்திற்குத் தீங்கான புறத்திலிருந்து வந்து தமது உடல்நலத்தைத் தாக்கும் , அனைத்து செயற்கை மற்றும் இயற்கையான  நச்சுப் பொருள்களையும்  விரட்டுவதில் வல்லமை வாய்ந்ததாகவும் , மற்றும் தீங்கு விளைவிக்கும் தன்மையுடன் வரும் எல்லாவற்றையும் எதிர்க்கும் தன்மையுடைதாகவும் அவரது உறுப்பமைவு மாறுகிறது . அவரது உடல்நலம் மேலும் மாற்றத்திற்கு உள்ளாகாதவாறு இருக்கிறது; அவரது  உடல்நலம் மேலும் பெருகி வலுவானவராக அல்லது ஆரோக்கியமானவராக மாறுகிறார் என்பதையே  எல்லா பட்டறிவும் காட்டுகிறது.

 

மணிமொழி-§ 140

 

§ 140

 

If the person cannot write, the physician must be informed by him every day of what has occurred to him, and how it took place. What is noted down as authentic information on this point, however, must be chiefly the voluntary narration of the person who makes the experiment, nothing conjectural and as little as possible derived from answers to leading questions should be admitted; everything must be ascertained with the same caution as I have counselled above (§§ 84-99) for the investigation of the phenomena and for tracing the picture of natural diseases.

 

 

மணிமொழி-§ 140

 

பரிசோதனையாளரால் எழுத முடியவில்லையென்றால் தினந்தோறும் அவருக்கு என்ன நேர்ந்தது , எப்படி நிகழ்ந்தது என்பதை அவரால் மருத்துவருக்கு  கட்டாயம் தெரிவிக்கப்படவேண்டும் . இருப்பினும், இங்கு எது மிகவும் துல்லிதமான தகவலாகக் குறிக்கப்படுகிறதோ அது முக்கியமாக பரிசோதனையாளரால் தன்னிச்சையாக  இயம்பப்பட்டதாகவும் யூகத்திற்கு அப்பாற்பட்டதாகவும் கட்டாயம்   இருக்க வேண்டும் மற்றும் வினவப்பட்ட வேள்விகளுக்குப் பெறப்பட்ட பதில்கள் குறைந்தபட்சம் முடிந்த அளவிற்கு அனுமதிக்கப்பட வேண்டும்; நோய்குறிகளின் தன்மையை ஆராய்வது  மற்றும் இயற்கை நோய்களின் உருவத்தை கண்டுபிடிப்பதைப்  பற்றியும்  நான் (ஹானிமன்) மேலே உள்ள  மணிமொழிகளில்  (§§ 84-99)ஆலோசனை வழங்கியதைப் போலவே , அதே எச்சரிக்கை  உணர்வுடன் எல்லாவற்றையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

மணிமொழி-§ 139

 

§ 139

 

When the physician does not make the trial of the medicine on himself, but gives it to another person, the latter must note down distinctly the sensations, sufferings, accidents and changes of health he experiences at the time of their occurrence, mentioning the time after the ingestion of the drug when each symptom arose and, if it lasts long, the period of its duration. The physician looks over the report in the presence of the experimenter immediately after the experiment is concluded, or if the trial lasts several days he does this every day, in order, while everything is still fresh in his memory, to question him about the exact nature of every one of these circumstances, and to write down the more precise details so elicited, or to make such alterations as the experimenter may suggest.102

 

Foot Note-102:  He who makes known to the medical world the results of such experiments becomes thereby responsible for the trustworthiness of the person experimented on and his statements, and justly so, as the weal of suffering humanity is here at stake.

 

 

மணிமொழி-§ 139

 

 

மருத்துவர் மருந்தின் பரிசோதனையை தன்மீது நிகழ்த்தாமல் , அதை வேறொரு மனிதரின் மீது நிகழ்த்தும் போது, பரிசோதனையாளர் அவரது கூருணர்வுகள் , துன்பங்கள் , விபத்துக்கள் மற்றும் அவைகள் நிகழும்  போது அவர் அனுபவிக்கும் அவருடைய ஆரோக்கியத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், மருந்து உட்கொண்ட பிறகு ஒவ்வொரு குறியும் தோன்றும் நேரம் , இந்தக் குறிகள் நீடித்திருந்தால் இதனுடைய கால அளவு முதலியவை அவரால் தெளிவாக குறிப்பிடப்பட வேண்டும். பரிசோதனை முடிந்த பிறகு  பரிசோதனையாளர் இருக்கும் போதே மருத்துவர் உடனடியாக அந்த  அறிக்கையை  ஆராய வேண்டும் , அல்லது இந்தப் பரிசோதனை பல நாட்களுக்கு நீடித்திருந்தால் , பரிசோதனையாளரின் நினைவில் அனைத்துக்குறிகளும் இன்னும் புதியதாக இருக்கும்போது, இந்த ஒவ்வொரு நிகழ்வுகளின் துல்லிதத்தன்மையை வினவும் பொருட்டு மருத்துவர் இதைத் தினமும் செய்ய வேண்டும்.  மற்றும் மிகவும் துல்லியமான விவரங்களை மிகவும் சிறப்பான முறையிலும் அல்லது பரிசோதனையாளர்  பரிந்துரைக்கும் மாற்றங்களையும் அவர்  எழுதிக் கொள்ள வேண்டும்- 102

 

அடிக்குறிப்பு-102:

 

 

எவரொருவர் இத்தகைய பரிசோதனைகளின் முடிவுகளை மருத்துவ உலகுக்குத் தெரியப்படுத்துகிறாரோ , அவர்  பரிசோதனைக்குட்பட்ட   நபரின் நம்பகத்தன்மைக்கும் அவரது கூற்றுகளுக்கும் பொறுப்பானவர் ஆகிறார்.  அவ்வாறு இருக்கும் போது , துன்பப்படும் மனிதகுலத்தின் வாழ்வு நலம்  இங்கே பணயப்பொருளாக  உள்ளது.

மணிமொழி-§ 138

 

 

§ 138

 

All the sufferings, accidents and changes of the health of the experimenter during the action of a medicine (provided the above condition [§§ 124-127] essential to a good and pure experiment are complied with) are solely derived from this medicine, and must be regarded and registered as belonging peculiarly to this medicine, as symptoms of this medicine, even though the experimenter had observed, a considerable time previously, the spontaneous occurrence of similar phenomena in himself. The reappearance of these during the trial of the medicine only shows that this individual is, by virtue of his peculiar constitution, particularly disposed to have such symptoms excited in him. In this case they are the effect of the medicine; the symptoms do not arise spontaneously while the medicine that has been taken is exercising an influence over the health of the whole system, but are produced by the medicine.

 

 

மணிமொழி-§ 138

 

ஒரு மருந்தின் செயல்பாட்டின் போது  அனைத்துத் துன்பங்களும் விபத்துகளும் பரிசோதனையாளரின் ஆரோக்கியத்தில்  ஏற்படும் மாற்றங்களும் முழுமையாக இந்த மருந்திலிருந்தே பெறப்படுகின்றன  (ஒரு நல்ல மற்றும் தூய்மையான பரிசோதனைக்கு அவசியமான மேற்கண்ட நிபந்தனை [§§ 124-127]  இருக்கும் போது ) ,  இதற்குத் தேவையான போதுமான காலஅளவிற்கு முன்பாக பரிசோதனையாளர் தன்னிச்சையாக இந்த அறிகுறிகள் அவரிடம் தென்பட்டதை கண்டுபிடித்திருந்தாலும் இந்த மருந்திற்குரிய அறிகுறிகளை அந்த மருந்திற்க்கே உரிய விசித்திரமானவைகளாக கருதி பதிவு செய்யப்பட வேண்டும். இந்த மருந்தின் சோதனையின்போது இந்த அறிகுறிகள் மீண்டும் தோன்றுவது, இந்த நபர் தனது விசித்திரமான உடலமைப்பைக் கொண்டவராகவும்  ,  குறிப்பாக  இந்த அறிகுறிகள் அவரிடம் கிளர்ந்தெழக்கூடிய சார்புநிலை கொண்டவராகவும்  இருப்பார் என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த நிலையில்  அவைகள்  மருந்தின் விளைவுகளாக இருக்கின்றன ; எடுக்கப்பட்ட மருந்து உடலின்  முழு இயக்கத்தின்  ஆரோக்கியத்தில்  தாக்கத்தை  ஏற்படுத்தும் போது அந்த அறிகுறிகள் தன்னிச்சையாக எழுவதில்லை, ஆனால் மருந்தால் தோற்றுவிக்கப்படுகின்றன .

 

மணிமொழி-§ 137

 

§ 137

 

The more moderate, within certain limits, the doses of the medicine used for such experiments are - provided we endeavor to facilitate the observation by the selection of a person who is a lover of truth, temperate in all respects, of delicate feelings, and who can direct the most minute attention to his sensation - so much the more distinctly are the primary effects developed, and only these, which are most worth knowing, occur without any admixture of secondary effects or reactions of the vital force. When, however, excessively large doses are used there occur at the same time not only a number of secondary effects among the symptoms, but the primary effects developed, and only these, which are most worth knowing, occur without any admixture of secondary effects or reactions of the vital force. When, however, excessively large doses are used there occur at the same time not only a number of secondary effects among the symptoms, but the primary effects also come on in such hurried confusion and with such impetuosity that nothing can be accurately observed; let alone the danger attending them, which no one who has any regard for his fellow-creatures, and who looks on the meanest of mankind as his brother, will deem an indifferent manner.

 

 

மணிமொழி-§ 137

 

சில வரம்புகளுக்கு உட்பட்டு மிகவும் மிதமான மருந்தின் அளவுகளை , இத்தகைய பரிசோதனைகளுக்கு பயன்படுத்தும் போது , அந்த பரிசோதகர்  உண்மையை விரும்புபவராகவும் , அனைத்து வகையிலும் தன்னடக்கமுள்ள  , மென்மையான உணர்வுடைய , மிகவும் நுட்பமான கவனிப்புகளை அவருடைய உணர்வுகளாக மாற்றத்  தெரிந்த  ,  அதாவது  அவருடைய முதன்மை  விளைவுகள் மிகவும் தெளிவாக தெரியும் அளவிற்கும் வெளிப்படுத்தும் திறமை வாய்ந்த ஒருவரை பரிசோதனைக்குத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வது மிகவும் நல்லது. இவைகள், இரண்டாம் நிலை விளைவுகள் அல்லது உயிராற்றலின்  எதிர்விளைவுகளின்  கலப்புகள் எதுவுமில்லாமல் நிகழ்கின்றன. எவ்வாறாயினும், அதே நேரத்தில் , மருந்துகளை அதிகப்படியான அளவுகளில் பயன்படுத்தப்படும்போது, ​​அறிகுறிகளிடையே எண்ணற்ற  இரண்டாம் நிலை விளைவுகள் தென்படுவது மட்டுமல்லாமல், முதன்மை விளைவுகளும் அவசரகதியில் குழப்பநிலையில் கட்டுக்கடங்காமல் தென்படுவதால் எதையும் துல்லியமாக கவனிக்க முடியாது; இந்த மாதிரியான அபாயங்கள் அவைகளில் இருந்த போதும் , சக உயிரினங்களைப் பற்றி எந்த அக்கறையும் இல்லாமல், மனிதகுலத்தை அவனது சகோதரனாகக் கருதாமல் அற்பமாகக் கருதும் எவரும்  இதை ஒரு பொருட்டாக  கருதுவதில்லை.

மணிமொழி-§ 136

 

§ 136

 

Although, as has been said, a medicine, on being proved on healthy subjects, cannot develop in one person all the alterations of health it is capable of causing, but can only do this when given to many different individuals, varying in their corporeal and mental constitution, yet the tendency to excite all these symptoms in every human being exists in it (§ 117), according to an eternal and immutable law of nature, by virtue of which all its effects, even those that are but rarely developed in the healthy person, are brought into operation in the case of every individual if administered to him when he is in a morbid state presenting similar symptoms; it then, even in the smallest dose, being homoeopathically selected, silently produces in the patient an artificial state closely resembling the natural disease, which rapidly and permanently (homoeopathically) frees and cures him of his original malady.

 

மணிமொழி-§ 136

 

ஏற்கனவே கூறியபடி , ஒரு மருந்து, ஆரோக்கியமான மனிதர்களிடம்  நிரூபிக்கப் படும்போது , ஒரு மனிதனின்  ஆரோக்கியத்தில்  அனைத்து மாற்றங்களையும் உருவாக்க முடியாவிட்டாலும் கூட  , வேறுபட்ட மனம் மற்றும் உடலமைப்பு கொண்ட பல  மாறுபட்ட நபர்களுக்கு கொடுக்கும் போது,  அனைத்து மாற்றங்களையும் உருவாக்க   முடியும், ஆனாலும் ஒவ்வொரு மனிதரிடமும் இந்த அனைத்து  அறிகுறிகளையும் கிளர்ந்தெழச் செய்யும் போக்கு  உள்ளது (§ 117), இயற்கையின் ஒரு தொடக்கவும் முடிவுமற்ற   மற்றும் மாறாத விதியின் படி,  ஆரோக்கியமான மனிதரிடம் அரிதாகவே தென்படக்கூடிய இந்த விளைவுகள்  கூட , ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் அந்த மருந்தை இதே அறிகுறிகளுடன் இருக்கக்கூடிய நோயுற்ற நிலையில் கொடுக்கும் போது அந்த விளைவுகள்  செயல்பாட்டிற்கு கொண்டு வரப்படுகின்றன ; பின்னர், ஹோமியோபதி முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மருந்தை  மிகச் சிறிய அளவிலும் கூட கொடுக்கும் போது  , நோயாளிக்கு இயற்கையான நோயை ஒத்த ஒரு செயற்கை நிலையை  மறைவாக  உருவாக்குகிறது, இது விரைவாகவும் நிரந்தரமாகவும் (ஹோமியோபதி முறைப்படி) அவரை விடுவித்து,   அவரது இயற்கையான  நோயை குணப்படுத்துகிறது.